فصل خزان دلم پایان نداره ، دلی که تمام فصل هاش برگ ریزون باشه ، نه شکوفه های بهار و نه شور و اشتیاق تابستون براش معنی و مفهوم نداره .انتظار بی جاییه که بخوای دیگران هم این دل ترک خورده رو درک کنن، اصلا چه حاجت به اینکه دلت همرنگ جماعت باشه ...آره میشه خندید اما کاملا مصنوعی ؛میشه شاد بود اما کاملا ظاهری ، اصلا میشه زندگی کرد اما مثل یه مرده ی متحرک ....چیزای

اسفند را دل تکانی کنید.به دلتان چوب بزنید که ببینید از کجایش خاک بلند میشود!واژگونش کنید تا ببینید چطور می افتند آن دسته از بی ثبات هایی که جا خوش کردند بشوییدش که ببینید چقدر سیاهی روان میشود،ادم هایش را جابجا کنید تا ببینید زیر سرشان چه پنهان شدهخالی کنید بی مصرف هایِ بلا استفاده ای را که سالهاست که قلبتان را اِشغال کردندشما در خانه تانُ قلبتان در شما زندگ